INTERVIEW

‘MOET IK IN DE HOOGSTE BOOM KLIMMEN OM MIJN VERONTWAARDIGING TE UITEN?’

Dilemma's in coronatijd

Tekst Karen de Jager Beeld Marieke Balk

‘OMDAT HET VACCIN NIET GETEST IS OP ZWANGEREN, ZIJN ZE NIET GEVACCINEERD’

We zijn inmiddels een jaar verder en nog steeds heeft COVID-19 Nederland en de zorg in zijn greep. Op flexibiliteit en doorzettingsvermogen, twee van de belangrijke competenties van de zorgmedewerkers, wordt in toenemende mate een beroep gedaan. En dan zijn er de corona-dilemma’s.

Geef je je wel of niet op voor het werken op de corona-afdeling? Marjon Veerkamp, obstetrisch verpleegkundige in het Antonius Ziekenhuis in Sneek, twijfelt. De dynamiek op zo’n afdeling is onvergelijkbaar met die op afdelingen met vaste teams, waar je op elkaar bent ingespeeld. Waar je ondanks veel onzekerheden, omdat er altijd iets onverwachts kan gebeuren, toch ook de routine kent die je als team hebt opgebouwd. ‘Op de corona-afdeling werk je in wisselende teams, met veel flexkrachten en invallers. Dan kun je niet terugvallen op de vanzelfsprekende synergie. Wil ik dat wel? Ben ik dan op mijn best? Verder heb ik een oudere partner en ben ik zelf 58 jaar. Ook niet piepjong. Over zo’n beslissing kan ik eindeloos nadenken.’

ACUTE ZORG

Het zou anders zijn als ze al gevaccineerd was, zoals 258 collega’s op de ic’s, de eerste hulp en de corona-afdelingen. Eigenlijk had zij als obstetrisch verpleegkundige ook op de urgentielijst moeten staan, vindt ze. Bevallingen in het ziekenhuis behoren per definitie tot de acute zorg. ‘Iemand die moet bevallen, kun je niet wegsturen met de boodschap: kom morgen maar terug. Een vrouw met een zwangerschapsvergiftiging moet onmiddellijk geholpen worden. Moet ik dan in de hoogste boom klimmen om mijn verontwaardiging te uiten?’ Nee, vindt ze. Die kritiek is zinloos. Want zelfs al zou de directie haar verzoek honoreren, dan had het niet gekund omdat er al te weinig vaccins waren voor de collega’s die al op de urgentielijst stonden. Maar zorgen heeft ze wel.

‘De vrouwen die hier liggen, komen met een indicatie. Het gaat altijd om complexe bevallingen. Wij vangen veel patiënten op uit Urk, waar de besmettingsgraad hoog was. Omdat het vaccin niet getest is op zwangeren, zijn ze – wel of geen risicogroep – niet gevaccineerd. En wij ook niet. Dat is niet zonder gevaar. Niet voor de moeders en de baby’s en niet voor ons. Gelukkig hebben zich tot nu toe weinig patiënten met corona gemeld en waren er gespecialiseerde coronakamers beschikbaar.’

COMPLOTTHEORIEËN

Marjon heeft ook moeite met de toenemende kritiek in de samenleving op de maatregelen tegen corona. Van de solidariteit begin vorig jaar is nog maar weinig over. Sterker nog: de zorg wordt door complotdenkers in een kwaad daglicht gesteld en met het instellen van de avondklok waren ziekenhuizen doelwit van relschoppers. ‘Ziekenhuizen! Zijn ze helemaal gek geworden? De ingang van de Eerste Hulp van het ziekenhuis in Enschede was geblokkeerd, patiënten konden niet naar binnen. Ook zwangere vrouwen niet, die naar de verloskamers wilden die vlak bij de Eerste Hulp liggen. Het liefst zou ik zo’n jongen toeschreeuwen: “Jullie moeders of zussen liggen hier te bevallen. Je broertje of zusje wordt hier geboren.” Maar dat zou ik nooit kunnen doen. In het publieke debat moet je er altijd rekening mee houden dat je ook één van de gezichten uit de zorg bent, dat alles wat je doet ook afstraalt op het ziekenhuis waar je werkt. Alleen in mijn privékring neem ik geen blad voor de mond als de zorg wordt zwart gemaakt. Onder mijn Facebookvrienden (300) bevinden zich zo’n drie complotdenkers. Juist als het mensen zijn die je onder andere omstandigheden hebt leren kennen, die toen leuk en aardig waren, maar juist ook dit soort verhalen verkondigen, dan moet je je laten horen. Dat hoeft niet zinloos te zijn.’

‘IN MIJN PRIVÉKRING NEEM IK GEEN BLAD VOOR DE MOND ALS DE ZORG WORDT ZWART GEMAAKT’

Deel deze pagina