HENNIE BONGERS

cao ggz


'Betere regeling voor hersteluren'

PATRIES SPOOLDER

cao jeugzorg


'Als je thuis komt, mag nu de
telefoon uit'

SASKIA MULDER

cao ghz


'Straks
100 procent ingeroosterd'

SANDRA VAN DEN BRAAK

cao vvt


'Goede afspraken over goed werkgeverschap'

ANIQUE LANDZAAD

cao ziekenhuizen


Terecht dat flexibiliteit beter wordt beloond

CAO'S MEER KANS OP KWALITEIT

tekst Karen de Jager beeld Silvia van Unen, Hugo de Wolf en Ruben Hamberg

Vijf nieuwe cao’s met loonsverhoging, waar weinigen op hadden durven hopen. Dat is een prestatie van formaat, met dank aan al die actieve kaderleden die onderwerpen op de agenda van de cao-tafels wisten te krijgen en de noodzaak van investering aan kwaliteit van het werk wisten te onderbouwen. Samen met de onderhandelaars zijn zij verantwoordelijk voor de resultaten. Vijf kaderleden over hun cao.

HENNIE BONGERS

‘Zonder vakbond, zonder cao is er geen goed evenwicht tussen de verschillende belangen van de organisatie (werkgevers) en medewerkers. Dan gaat het niet goed. De laatste cao-onderhandelingen zijn daarvan de beste illustratie. De inzet van de werkgevers was shockerend, bevatte alleen maar verslechteringen. Het verschil met wat wij als FNV wilden, leek bijna onoverbrugbaar. En toch kwam er redelijk snel een akkoord. Dat ‘wonder’ was vooral te danken aan de kennis en kunde van onze onderhandelaar Elise Merlijn, begreep ik van de ggz-onderhandelaars die aan de cao-tafel zaten.’ Aan het woord is Hennie Bongers, al 20 jaar de spil in het web van medezeggenschap van de GGZ Oost-Brabant. Als ambtelijk secretaris van de or adviseert hij de verschillende inspraakorganen, zoals de cliëntenraad, de familieraad, de interne klachtencommissie voor medewerkers en de or, maar ook de Raad van Bestuur. Balans en verbinding zijn zijn stokpaardjes. Dat is goed voor alle partijen. En de laatste cao zorgt voor een betere balans, vooral ook in een sector die de strijd aangaat tegen negatieve trends als werkdruk, het vertrek van collega’s uit de sector en de beperkte instroom. Hij is dan ook blij met de behaalde resultaten. Een flinke loonsverhoging van 8 procent, plus 500 euro extra in 2021. Betere salarissen voor leerlingen. Een betere regeling voor hersteluren voor collega’s die in de zware zorg werken. Een project tegen werkdruk dat inmiddels al van start is gegaan. Hennie Bongers: ‘Dat is allemaal precies wat we nodig hebben om het tij te keren.’


foto: Silvia van Unen

PATRIES SPOOLDER

‘Alle cao-afspraken die ons werk makkelijker maken, springen eruit,’ vindt Patries Spoolder. Als ambulant gezinsbegeleider ziet ze het ziekteverzuim stijgen. ‘Ik heb een vriendin die in de ziektewet zit en daar voorlopig niet uit komt. En een ander gaat eerder met pensioen omdat ze er genoeg van heeft.

Terecht hebben we extra uitkeringen gekregen, met dank aan de nieuwe cao, daar waren we hard aan toe. Zeker zo belangrijk is de afspraak dat de 24-uurs beschikbaarheid wordt ondergebracht in een team. Ik heb een mobiele telefoon van mijn werkgever gekregen. Als ik thuiskom, gaat die uit. Als het bij een bepaald gezin even niet zo lekker loopt, spreek ik wel eens af dat ik de telefoon aanlaat, maar dat is een persoonlijke keuze. Wij hebben inderdaad een team dat noodgevallen afhandelt en de stand van zaken aan ons doorgeeft zodra we weer aan het werk zijn. Maar blijkbaar was dat niet voor iedereen zo geregeld. Ik ben ook heel blij met het gratis lidmaatschap van de bond. In de jeugdzorg moet veel veranderen, daarvoor hebben we de inhoudelijke inbreng van zoveel mogelijk collega’s nodig. Leden praten daarover mee. We hebben invloed. Maar om onze argumenten kracht bij te zetten, moeten we een grote club zijn. Dan praten we als FNV namens een belangrijk deel van de beroepsgroep. Nog veel meer collega’s moeten lid worden.’


foto: Silvia van Unen

SASKIA MULDER

‘Het zou natuurlijk normaal moeten zijn dat je vrij bent op je vrije dag, maar dat is helaas helemaal niet vanzelfsprekend. Dus dat we als FNV het recht op niet bereikbaar zijn hebben vastgelegd, is bijzonder,’ zegt Saskia Mulder, activiteitenbegeleider en vakbondsconsulent FNV bij De Zijlen in Groningen. ‘Wij werken in principe met 8-uurs roosters, maar we hebben ook te maken met onregelmatige diensten. Het kan zijn dat je ’s morgens een dienst van drie uur draait, dan naar huis kan, om vervolgens ’s avonds weer een dienst te draaien van drie uur en soms zelfs zes uur. In dat laatste geval werk je negen uur op een dag, maar met een breuk. Gelukkig is zo’n dienst een uitzondering. Toch zijn we ook blij met het voornemen om ons straks 100 procent in te roosteren en niet zoals nu 90 procent, zodat er 10 procent overblijft om ons flexibel in te zetten. Rondom die afspraak moeten nog wel puntjes op de i worden gezet. Ongunstige roosters en werkdruk zijn de belangrijkste oorzaken van een hoog ziekteverzuim. Dankzij een cao zijn werknemers minder overgeleverd aan de grillen van een werkgever,’ vindt Saskia Mulder. ‘Voor alle organisaties wordt dezelfde afspraak gemaakt. We zijn niet overgeleverd aan een grillige werkgever. De afspraken worden voor de hele sector gemaakt. En wij, professionals op de werkvloer, kunnen in het voortraject meepraten en onderwerpen op de agenda zetten.’


foto: Ruben Hamberg

SANDRA VAN DEN BRAAK

‘We hebben een mooie loonsverhoging binnengehaald: 7,43 procent over een looptijd van 26 maanden. Nog beter is dat we afspraken hebben kunnen maken over goed werkgeverschap.’ Sandra van den Braak, verzorgende in de wijkzorg windt er geen doekjes om. ‘Intimidatie op de werkvloer komt nog veel te vaak voor. Druk op collega’s om arbeidsvoorwaarden te accepteren die volgens de cao niet kloppen, roosters die niet te combineren zijn met andere verplichtingen. Daar kan zelfs een loonsverhoging van 50 procent niet tegenop. Dan red je het gewoon niet. Nu is afgesproken dat de cao-tekst duidelijker wordt, zodat meer collega’s goed begrijpen wat er precies is afgesproken. En mocht een werkgever die cao-afspraken toch met voeten treden, dan kan een klacht worden ingediend in het sociaal overleg vvt dat een aantal keren per jaar tussen werkgevers en bonden wordt gehouden. Werkgevers kunnen dan door de koepel worden aangesproken op hun gedrag. We moeten zelf voor onze rechten kunnen opkomen.’ En er zijn nog een paar andere mooie afspraken gemaakt. ‘Vvt is de eerste sector waar is afgesproken dat iemand na 45 jaar werken met pensioen mag. En we mogen nu 100 weken sparen om eerder met pensioen te gaan. Bovendien is het nu verplicht dat personeel bij een wisseling van aanbesteding van huishoudelijke zorg in de thuiszorg met behoud van rechten en plichten wordt overgenomen.’

foto: Silvia van Unen

ANIQUE LANDZAAD

‘Eén van de mooie afspraken is de financiële vergoeding als je gevraagd wordt een dienst te ruilen. Die gold eerst voor een verzoek binnen 24 uur, nu is dat 72 uur. ‘Het is terecht dat die flexibiliteit beter wordt beloond,’ vindt Anique Landzaad, verpleegkundige op de afdeling oncologie. ‘Niet alleen omdat wij een financiële vergoeding krijgen voor onze flexibiliteit, die ten koste gaat van onze toch al kwetsbare werk-privé balans. Ook omdat die extra uitgaven ziekenhuizen misschien stimuleren tot meer fundamentele keuzes. Personeelstekort in de zorg is helaas een feit. We kúnnen geen blik met verpleegkundigen opentrekken. We kunnen ook niet zeggen: ‘we wassen vandaag vier patiënten minder.’ Dat probleem moet structureel getackeld worden. Kijk eens naar de flexpool, kan die beter worden benut? En als het niet anders kan, sluit dan een aantal bedden. Dat is niet wat we willen, maar misschien moet het soms gewoon. Personeel kan niet als een speelbal worden behandeld, maar moet worden beschermd, anders houden ze het niet vol. De nieuwe cao draagt daaraan bij. Vergoedingen voor stagiaires en co-assistenten. E-learning in werktijd. Doorbetaling van je pauze als je tijdens je nachtdienst niet van je afdeling kunt. En natuurlijk de loonsverhoging. Het is allemaal wat eerlijker geworden.’

foto: Hugo de Wolf / Worcflow

Deel deze pagina